Από το βράδυ Δευτέρας στη Λαμία, στο Ευρωπαϊκό βράδυ στη Θεσσαλονίκη…

0
1292
Από το βράδυ Δευτέρας στη Λαμία, στο Ευρωπαϊκό βράδυ στη Θεσσαλονίκη...

Το ξεκίνημα της νέας σεζόν είναι προ των πυλών και κάνουμε αναδρομή στο περυσινό ξεκίνημα του νέου (τότε) Άρη και το συγκρίνουμε με το τωρινό ξεκίνημα, το οποίο διαφέρει κατά πολύ.

Οι προσδοκίες είναι μεγάλη υπόθεση. Ας το αναλύσουμε. Πέρυσι τον Αύγουστο και συγκεκριμένα στις 27 του μήνα ο Άρης έκανε ντεμπούτο στη Σούπερ Λιγκ, μέσα στη Λαμία. Όλοι ξυπνήσαμε το πρωί χωρίς συγκροτημένες προσδοκίες. Ούτε θετικές, ούτε αρνητικές. Δεν γνωρίζαμε τι μας περιμένει.

Το καλοκαίρι οι εξελίξεις στην Αλκμήνης ήταν όλο και πιο πολλές, με θετικό πρόσημο. Πολλά νέα πρόσωπα, αρκετές αποχωρήσεις. Τα χαμόγελα εμφανιζόντουσαν αλλά ήταν νωρίς για «πανηγύρια». Ήταν λογικό. «Χτιζόταν» ένας νέος Άρης. Όμως κανείς μας δεν γνώριζε πραγματικά τι θα βλέπαμε στα «αποκαλυπτήρια» της πρώτης αγωνιστικής, πόσο μάλλον στη συνέχεια.

Πέρυσι 27 Αυγούστου ήταν Δευτέρα. Το αδιάφορο βράδυ της Δευτέρας αποφάσισαν να βάλουν τον αδιάφορο Άρη να παίξει με την αδιάφορη Λαμία, πιστεύοντας πως θα είναι ένα αδιάφορο παιχνίδι. Μία Λαμία με χαμηλές προσδοκίες, ένας ξεχασμένος (για τους άλλους) Άρης, δεν υπήρχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτό το ματς.

Εκτός από τους φίλους του Άρη στη Λαμία, στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία, στη νότια Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο που ακόμα και οι πιο δύσπιστοι, δειλά – δειλά μερικοί, με ανυπομονησία άλλοι θα έβαζαν ΕΡΤ να δουν την ομάδα τους με προσμονή μετά από αρκετά χρόνια, έχοντας στην άκρη του μυαλού τους την εξής απορία: «Βρε λες;»

Για τον Άρη -κανονικά- ένα βράδυ στη Λαμία θα έπρεπε να ήταν ένα χαλαρό πέρασμα. Δεν θα ανησυχούσε τον μέσο φίλαθλο του Άρη μια εβδομάδα τι θα έκανε η ομάδα σε ένα τέτοιο ματς. Εκείνη η μέρα όμως στη Λαμία είχε πολύ ενδιαφέρον. «Ποιος ξέρει τι ομάδα θα δούμε;» σκεφτόταν κάθε Αρειανός και ήταν λογικό.

Έτσι λοιπόν όλοι πήραμε μία «γερή δόση ανακούφισης» εκείνο το βράδυ. Είδαμε έναν Άρη να παίζει καλό ποδόσφαιρο, έναν Άρη που έπειθε. Κι ας ήταν μόνο ένα ματς. Δημιουργήθηκαν προσδοκίες πως κάτι καλό γίνεται. Ένα βράδυ στη Λαμία λοιπόν ήταν ικανό να αποδείξει πως ήταν η αρχή ενός «κιτρινόμαυρου» κεφαλαίου που ελπίζουμε να μην έχει (πάλι) ημερομηνία λήξης.

Κι από εκείνη τη νύχτα στην πρωτεύουσα της Φθιώτιδας ερχόμαστε στο τώρα. Παίκτες με κοστούμια, «ευρωπαϊκά διαβατήρια», γήπεδο με court seats, οι «κίτρινοι» να παίζουν σε συνδρομητική τηλεόραση και άνθρωποι της UEFA να πατάνε το χόρτο του «Κλεάνθης Βικελίδης» για να είναι έτοιμος ο Ευρωπαίος Άρης.

Οι προσδοκίες αλλάζουν. Πέρυσι στις 27 Αυγούστου ανυπομονούσαμε ο Πάκο Ερέρα να κερδίσει την Λαμία, φέτος στις 25 Ιουλίου ανυπομονούμε ο Σάββας Παντελίδης και η ομάδα του να κάνουν ένα μεγάλο ταξίδι στην Ευρώπη και όχι στη Φθιώτιδα…

Σχόλια