04 Μαρτίου 2017
09:03
Ο “κακός” και ο... ανύπαρκτος

Ο “κακός” και ο... ανύπαρκτος

Ακόμη και ο τίτλος της είδησης επιδέχεται κριτικής: “Παραιτήθηκε ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ”. Ποιος πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ;

Υπήρξε πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ από τις τελευταίες εκλογές και μετά; Και επειδή ειλικρινά απεχθάνομαι οποιαδήποτε προσωπική εμπλοκή στο... “δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται”, όσοι ακούν τις εκπομπές στο Yellow Radio και διαβάζουν τα κείμενα στο Yellow News γνωρίζουν τι έχει ειπωθεί και γραφτεί για τον Μιχάλη Μελλή από τον συντάκτη αυτού του άρθρου.

Από τις 23 Ιουνίου και μετά, όταν έγινε γνωστό το αποτέλεσμα των εκλογών, ο ΕΣΑΚΕ παρέμεινε ουσιαστικά ακέφαλος, χωρίς ηγέτη. Οσο περνούσε ο καιρός τόσο γινόταν πιο φανερό ότι ο Μελλής “σύρθηκε” σε μια διαδικασία στην οποία ουσιαστικά δεν ήθελε να συμμετάσχει. Ως άνθρωπος και ως επαγγελματίας μπορεί να είναι ο καλύτερος που υπάρχει. Αλλά φάνηκε ότι η θέση του προέδρου του συνδέσμου δεν ήταν σε καμία περίπτωση στις επιλογές του ή στις φιλοδοξίες του.

Τότε λοιπόν, γιατί; Γιατί έπρεπε να διαγραφεί αυτός ο μάταιος κύκλος που έκλεισε άδοξα χθες; Την απάντηση θα πρέπει να τη δώσουν εκείνοι που πρόταξαν την επιλογή “Μελλής” και έβαλαν όλα τα μέσα προκειμένου να τερματιστεί η παρουσία του Γιώργου Χαλβατζάκη στην προεδρία του ΕΣΑΚΕ. Ενός ανθρώπου που μπορεί να μην άφησε τους πάντες ικανοποιημένους από τα πεπραγμένα του, αλλά κατάφερε στις δύο θητείες του να κρατήσει τις δύσκολες ισορροπίες, να διασφαλίσει στοιχειώδη έσοδα για τις ομάδες και να μπορεί να τεκμηριώνει με στοιχεία τις όποιες ενδείξεις προόδου και αναβάθμισης του προβληματικού -έτσι κι αλλιώς- ελληνικού πρωταθλήματος.

Οποια άποψη κι αν έχει κανείς για τον Χαλβατζάκη, δεν μπορεί να αρνηθεί ότι έδινε υπόσταση στη θέση του προέδρου. Ηταν εκεί, κατέθετε άποψη, αναλάμβανε πρωτοβουλίες, απορροφούσε “κραδασμούς”, μαχόταν για τα συμφέροντα των ομάδων, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των προσπαθειών και την απήχηση που είχε στα σωματεία. Η χθεσινή εξέλιξη με την παραίτηση του διαδόχου του, αποτελεί ένα είδος δικαίωσης, τόσο για τον ίδιο, όσο και για τις ομάδες που τον στήριξαν. Ακόμη κι αν κάποιοι χαρακτηρίζουν “κακό πρόεδρο” τον Χαλβατζάκη, είναι προτιμότερο να έχεις “κακό πρόεδρο”, παρά “ανύπαρκτο πρόεδρο”.

Και μια από αυτές τις ομάδες που μπορούν να αισθάνονται δικαιωμένες είναι ο Αρης. Ο Νίκος Λάσκαρης από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία επέλεξε να συμπορευθεί με τις απόψεις και τις αρχές του Γιώργου Χαλβατζάκη σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του ΕΣΑΚΕ και αυτό το έδειξε στην ψηφοφορία του περασμένου Ιουνίου. Να σημειωθεί ότι και επί διοίκησης Αρβανίτη ο Αρης είχε ψηφίσει Χαλβατζάκη. Ομως στις πρόσφατες εκλογές επικράτησε η βούληση της ομοσπονδίας (εκλεκτός της ο Μελλής) και των ομάδων που ανήκουν στη σφαίρα επιρροής της (Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ, Ρέθυμνο και... σία). Στο “σία” μπορείτε να συμπεριλάβετε ομάδες που είτε δέχθηκαν πιέσεις για να ψηφίσουν τον Μελλή (μικρές και μικρομεσαίες της κατηγορίας), είτε ομάδες που έκαναν... κολοτούμπα και την τελευταία στιγμή απέσυραν τη στήριξη στον Χαλβατζάκη (βλέπε ΑΕΚ). Ολοι αυτοί, με πρώτη την ομοσπονδία, έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι αμέσως μετά το τέλος των εκλογών και τη νίκη του Μελλή, βγήκε ο εκπρόσωπος του Παναθηναϊκού και δήλωσε ότι... επιτέλους μπήκε τέλος στην εποχή του παλαιοπαραγοντισμού και ότι ο ΕΣΑΚΕ θα έμπαινε πλέον σε μια νέα πορεία. Γελάει ο κόσμος...

Και τώρα; Προσωρινός πρόεδρος μέχρι τον Ιούνιο και μετά εκλογές ξανά. Θα περιμένουμε να μάθουμε τις υποψηφιότητες. Μπας και σοβαρευτούν οι πάντες και επιλέξουν έναν ικανό άνθρωπο, που να ενδιαφέρεται πραγματικά για το πώς θα εξελιχθεί το πρωτάθλημα μπάσκετ εν μέσω δυσμενών διεθνών συγκυριών για το άθλημα και να καταθέσει νέες ιδέες στο τραπέζι. Πάνω απ' όλα, έναν άνθρωπο που να θέλει και να μπορεί να αναλωθεί σε έναν πολύ κομβικό ρόλο, χωρίς να κηδεμονεύεται είτε από την ΕΟΚ, είτε από τους δύο ισχυρούς της παρέας. Αλλά αυτό προϋποθέτει κάποια μυαλά που επηρεάζουν τις καταστάσεις, να αρχίσουν να... στροφάρουν αλλιώς. 

Γράφτηκε από τον 
Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ
Ετικέτες

  newdenim